MojiStudio Blog!

เมื่อวาน วันแห่งควาทรงจำ ในที่สุดก็ได้ไปเจอกับคนที่เราหวังไว้สะที นั่นก็คือพี่คิมคิบอมนั้นเองๆ 555 ไปรอกันตั้งแต่ที่โรงแรมตั้งแต่สี่โมงกว่าๆ กว่าพี่ท่านจะออกมาปาไป ทุ่มสิบห้า ครั้งแรกก็วิ่งหาจนทั่วว่าเค้าจะออกมาตงไหนเราจะได้เห็นเต็มที่ แต่เจ้าหน้าที่ก็ไล่ไปนู้นไปนี่ งงเลย แต่สุดท้ายเค้าก็ให้ไปรวมกันตรงหน้าระเบียง ของโรงแรม ในที่สุดสิ่งที่อดทนรอว่าเป็นเวลานานก็ปรากฏขึ้น วอนเดินออกมาโบกมือทักทายแฟนคลับทางห้นาระเบียง ตามด้วยพี่บอมมี่(น่าร๊ากกกก) ออกมาพร้อมกับทั้งสองคนทำท่า(เอามือมาประกบเป็นรูปหัวใจอ่ะ) สร้างความตื่นเต็นให้กลับคนที่เห็นเป็นอย่างมาก ผมนี่เห็นครั้งแรกที่พูดรายไม่ออกเลย อึ้งไปตามๆกัน วิ้งสุดๆ มือถ่ายวีดีโอถ่ายเสียหมดเลยเพราะมือสั่นมากๆ แต่ก็เซงนิดๆที่ว่าทามไมตูไม่ใส่แว่นว่ะ จะบอกว่าทั้งหมดที่เห็นๆแค่ลางๆเท่านั้น ทำให้อดทนไม่ได้ต้องไปเห็นให้ใกล้ชิดมากกว่านี้ เลยใส่แว่นเตรียมตัวไปรอดักที่หน้าสตู อสมท. (ทั้งสองคนไปอัดseedก่อนกลับkorea) ที่นั้นเค้าเตรียมที่กันสำหรับแฟนคลับไว้พร้อมเลย ดีกว่าที่โรงแรมเยอะ ยังไงก็ได้เห็นแบบใกล้สุดๆแน่ กลุ่มพวกผมก็ไปถึงก่อนที่ทั้งสองคนจะมาอัดรายการ แต่รอสักพักรถตู้ก็วิ่งผ่านมาหลายคันก็ไม่ใช่สะที จนได้ข่าวว่าเค้าหนีเข้าไปอีกทางนึง ทำให้ผมเสียกว่ารู้สึกมาก ครั้งแรกไม่เข้าใจเลยทำไมถึงทำแบบนี้(ที่จิงจุดที่เรายืนรอเค้าจะเดินออกมาตอนขากลับ ขามาเข้าต้องรีบเข้าไปอัดให้ตรงเวลา) คิดจะกลับอยู่แล้ว แต่ด้วยแรงอารายสักอย่างที่ทำให้ผมอยู่ตรงนั้น อยากเห็นตัวเป็นๆแบบชัดๆอีกสักครั้ง ทำให้ผมรอได้อีกสักพักใหญ่ ในระหว่างรอพวกผมก็ฟังวิทยุรายการที่ทั้งสองคนจัดอยู่ จนในที่สุดทั้งสองคนก็ได้เวลาออกมา คนที่เดินออกมาคนแรกคือวอน (อีกแระ) สายตาผมนี่แทบไม่ได้มองเลย55(ไม่ได้ไม่ชอบวอนนะแต่เมื่อววานตั้งใจมาดูบอมคนเดียวเท่านั้น) หลังจากนั้นคนที่ผมอยากเห็นก็เดินออกปรากฏตัวให้ผมได้เห็นอย่างชัดเจอทามกลางเสียงกริ๊ดของบรรดาแฟนคลับ ผมนี่ยืนเงียบอยู่คนเดียว อาลมตอนนี้บอกไม่ถูกอะ ทำอารายไม่ถูกด้วย รอยยิ้มของบอมมี่ช่างสุดเกินจะบรรยายจิงๆ กล้องก็ไม่ได้ถ่ายฝากให้เพื่อนถ่ายแทน ตอนนั้นไม่ได้หวังจะถ่ายอารายอีกแล้ว (แต่ก็ได้มาบ้างแระถึงจะได้แค่นิ๊ดดดดดดเดียว เดี๋ยวจะแคปมาให้ดูคราวหน้า) อยากจะเมมไว้ในสมองให้เต็มที่ก็พอใจแล้ว ซึ่งวันนั้นออบก็ทำสำเร็จ ถึงจะเป็นเวลาไม่นานนักก็เหอะ แต่ก็ทำให้ผมประทับใจเปงอย่างมาก ถือว่าเมื่อวานเป็นวันที่เต็มอิ่ม และคุ้มสุดๆที่ได้รอบอมมี่มาทั้งสองวันแล้ว ปลื่มใจสุดๆๆๆงั๊บ (ถ้ามาคราวอาจได้เจอกานอีกนะ อย่าลืมพาทงเฮสุดที่รักมาด้วยล่ะ งิงิ)

ปล. เมื่อวานกลับบ้านถึงห้าทุ่ม หลังจกานั้นก็ทำการบ้านต่อยันตีสามแทบลุกไม่ขึ้นเลย ขาก็ปวดเพราะยืนนานมากกก

Share on Facebook

Start Slide Show with PicLens Lite